بیشتر مشکلات درایو نهایی مینی بیل مکانیکی با علائم - سر و صدا، نشتی، گرما، از دست دادن درایو - تشخیص داده میشوند، بدون اینکه ابتدا مشخص شود کدام یک از دو بخش مکانیکی مجزا در داخل دستگاه خراب شده است. درایو نهایی در هر دستگاهی از 0.8 تن تا 6 تن، یک موتور پیستونی هیدرولیک را با یک گیربکس کاهنده سیارهای در یک محفظه واحد ترکیب میکند. آنها یک شفت و یک محفظه مشترک دارند، اما حالتهای خرابی، انواع سیال و پیامدهای تعمیر آنها کاملاً متفاوت است. اشتباه گرفتن آنها علت اصلی اکثر تعویضهای غیرضروری موتور و بیشتر خرابیهای بازسازی زودرس است.

قبل از هرگونه تشخیص دیگر، مشخص کنید که کدام طرف درایو نهایی باعث ایجاد این علامت شده است. قابل اعتمادترین روش میدانی نیازی به ابزار ندارد: سیال نشتی یا خراب را با ویسکوزیته شناسایی کنید.
موتور هیدرولیک جانبی
مایع به طور قابل توجهی رقیق است - شبیه به روغن ماشین سبک یا مایع ترمز. نشتیها در اتصالات شلنگ، در آببندی شفت موتور یا در امتداد دریچه تخلیه محفظه ظاهر میشوند. عیوب اینجا: خرابی آببندی شفت، ساییدگی صفحه دریچه، ساییدگی بشکه/دمپایی، تخریب پمپ شارژ. علائم: از دست دادن قدرت چرخشی، جریان بالای تخلیه محفظه، گرمای بیش از حد.
سمت گیربکس سیارهای
سیال چسبناک و چسبناک است - روغن دنده. نشتیها در سطح نصب چرخدنده (خرابی آببند دو مخروطی) یا در صفحه پوشش گیربکس ظاهر میشوند. عیوب اینجا: خرابی آببند شناور، چرخدندههای سیارهای یا یاتاقانهای حامل فرسوده، افزایش فشار گیربکس از نشتی عرضی آببند شفت موتور. علائم: روغن روی ریلها، سایش زیر بار، قفل شدن درایو.
این تمایز قبل از باز کردن هر چیزی اهمیت دارد. یک موتور جایگزین که در یک گیربکس آلوده نصب شده است - یا یک گیربکس که بدون رسیدگی به آببندی شفت موتور که باعث ورود فشار شده است، بازسازی شده است - ظرف چند ساعت پس از بازگشت به سرویس، دوباره از کار خواهد افتاد.

وقتی آببند داخلی شفت موتور خراب میشود، مایع هیدرولیک پرفشار از آببند عبور کرده و وارد محفظه گیربکس سیارهای میشود. گیربکس هیچ مسیر تخلیه فشاری ندارد. با تجمع مایع هیدرولیک، روغن دنده جابجا شده و حفره را تحت فشار قرار میدهد. اولین علامت قابل مشاهده، شروع به نشت یا برآمدگی صفحه پوشش گیربکس است - نشت کم و مداوم روغن دنده تحت فشار جزئی از یک پوشش سالم.
اگر به این موضوع رسیدگی نشود، صفحه پوششی تحت فشار عملیاتی جدا میشود. سپس مجموعه دنده، یاتاقانهای حامل سیاره و دنده حلقهای به طور همزمان در معرض فشار مستقیم هیدرولیک، آلودگی ساینده و از دست دادن روغن قرار میگیرند. نتیجه معمولاً تخریب کامل بخش سیارهای در عرض یک شیفت کاری است.
نشانگر میدانی: اگر پوشش گیربکس روغن دنده را نشت میدهد اما خود موتور هیچ نشتی خارجی در اتصالات شیلنگ یا تخلیه محفظه نشان نمیدهد، آببند شفت موتور منبع خطا است - نه واشر پوشش. آببند شفت موتور را تعویض کنید و قبل از مونتاژ مجدد، روغن گیربکس را بشویید. نصب واشر پوشش جدید به تنهایی این مشکل را حل نمیکند.
خرابی نامتقارن در حرکت - یکی از ریلها ضعیف کار میکند یا حرکت نمیکند در حالی که دیگری به طور عادی کار میکند - رایجترین نوع خرابی موتور حرکتی مینی بیل مکانیکی است. همچنین رایجترین نوع تشخیص اشتباه نیز همین است. دو خطای بالادستی علائم یکسانی ایجاد میکنند در حالی که درایو نهایی کاملاً سالم میماند.
مفصل گردنده، جریان رفت و برگشت هیدرولیک را از طریق یک بدنه چند دهانه چرخان به هر دو موتور حرکتی منتقل میکند. حلقههای آببندی داخلی، کانالهای جریان را از هم جدا میکنند. هنگامی که یکی از حلقهها ساییده میشود یا شیاری در سوراخ بدنه ایجاد میکند، جریان یک موتور قبل از رسیدن به محرک نهایی، به پورت مجاور یا به خط برگشت نشت میکند. موتور آسیبدیده فشار و جریان کمتری دریافت میکند؛ اپراتور این را به عنوان خرابی موتور تلقی میکند. یک فشارسنج در پورت ورودی موتور نصب کنید. اگر فشار رفت در موتور در طول تست توقف حرکت، 30 تا 40 بار کمتر از فشار مدار اصلی باشد، عیب از مفصل گردنده است، نه موتور.
موتورهای تراول در ماشینهای بالای ۱.۵ تن از یک ترمز دستی هیدرولیکی فنری که در کلاهک انتهایی موتور تعبیه شده است، استفاده میکنند. اگر دریچه آزادسازی ترمز - به دلیل مسدود شدن لوله راهنما، خرابی حلقه O در شیر رهاسازی یا سیگنال راهنمای ضعیف - محدود شده باشد، ترمز به طور کامل آزاد نمیشود. موتور تلاش میکند تا برخلاف درگیری جزئی ترمز بچرخد. نتیجه: مسیری که کند است، در محفظه موتور گرما تولید میکند که متناسب با بار کاری نیست و ممکن است در سرعت پایین در حالی که آزادانه در سرعت بالا کار میکند، گیر کند زیرا فشار هیدرولیک بر نیروی ترمز جزئی غلبه میکند.

تمیز کردن محفظهی نهایی درایو و روشن کردن دستگاه به مدت ۱۰ دقیقه زیر بار - سپس بررسی با مشعل قبل از توزیع مجدد روغن - نقطهی منشأ اکثر نشتیها را بدون نیاز به حذف، مشخص میکند. سه مکان، اکثر موارد نشتی در کلاس ۰.۸ تا ۶ تن را تشکیل میدهند:
نشتی سطح چرخدنده، روغن دنده از یک کاسه نمد مخروطی دوتایی (صفحه شناور) معیوب است. کاسه نمد از دو حلقه فلزی لبهدار تشکیل شده است که توسط عناصر لاستیکی حلقوی به یکدیگر فشرده شدهاند. خرابی کاسه نمد معمولاً در اثر ورود آلودگی بین سطوح لبهدار، سخت شدن عنصر لاستیکی در ماشینهایی که بدون کارکرد منظم نگهداری میشوند، یا ایجاد بار محوری روی سطوح کاسه نمد توسط یک مسیر ناهمتراز ایجاد میشود. تعویض آن نیاز به ابزار کشش کاسه نمد و یک سطح جفت شدن تمیز و صاف دارد - نصب بدون تأیید صاف بودن سطح سوراخ محفظه تقریباً 30٪ از خرابیهای مجدد زودرس را تشکیل میدهد.
نشتی صفحه پوششی تحت فشار کم، یا نشان دهنده خرابی واشر حلقهای O شکل (که در پوششهای پیچی پس از چرخه حرارتی رایج است) یا افزایش فشار گیربکس ناشی از نقص آببندی شفت موتور است که در بالا توضیح داده شد. این دو علت ریشهای نیاز به مداخلات کاملاً متفاوتی دارند.
نشتی پورت تخلیه محفظه یا شلنگ، مربوط به مایع هیدرولیک است، نه روغن دنده. این مشکل تقریباً همیشه به دلیل خرابی اتصالات یا گیره شلنگ است تا نقص داخلی موتور - اما اگر فشار تخلیه محفظه بالا باشد، ممکن است نشان دهنده مسدود شدن فیلتر تخلیه محفظه در خط برگشت باشد که در نهایت باعث فشار معکوس به آب بند شفت موتور و در نهایت خرابی آن خواهد شد.